"အပယ္ခံရဲ႕ ဆႏၵ"

မိန္းမပ်ဳိေလးတစ္ေယာက္သည္ သူေျပာတဲ့စကားကို သူရဲ႕မိဘေတြ အစ္ကိုအစ္မေတြက လိုလိုလားလား နားမေထာင္ခ်င္ျဖစ္ေနၾကတာကို အရမ္း၀မ္းနည္းေနမိသည္။ မိသားစုရဲ႕ေကာင္းသည္ဆိုးသည္မ်ားကို သူလည္းပဲ အမ်ားနည္းတူ ပါ၀င္ေျပာဆို ေဆြးေႏြးအၾကံဥာဏ္ေပးခ်င္သည္။ ဒါေပမဲ့ ေျပာခြင့္မရ။ သူကို ေနရာမေပးၾက၊ အကယ္၍ ေျပာမိေခ်ေသာ္ အမာန္ေသာ္လည္းခံရမည္။ ဒါမွမဟုတ္ သူ႔စကားကို အရားမသြင္းပဲ နားမေထာင္ပဲေသာ္ ရွိေခ်လိမ့္္မည္။ အတင္းမရမကလိုက္ေျပာေသာ္ သူ႔စကားကို က်န္တဲ့သူေတြက အင္းအင္းေလာက္မွ်ေျပာကာ ေခ်ာင္ထိုးထားေခ်လိမ့္မည္။ ဒီထက္တိုးျပီး ေျပာမိလုပ္မိေခ်က အရိုက္ေသာ္လည္းခံရမည္။ အကန္ေသာ္လည္းခံရေပမည္။ ထိုထက္ဆိုးတာကိုလဲခံရေပမည္။ ကိုယ့္အလုပ္မဟုတ္တာကိုေျပာရ လုပ္ရမလားဆိုုျပီးေတာ့ အမာန္ခံအရိုက္ခံခဲ့ရေပါင္းလဲ မ်ားလွျပီ၊ အဲလိုအမာန္ခံအရိုက္ခံရတဲ့အခါတိုင္း ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္တာကို ၀င္ေျပာ ၀င္လုပ္ေတာ့ ခံရျပီေပါ့ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္ ေျပာခ်င္ဦးဟ၊ လုပ္ခ်င္ဦးဟလို႔ ေလွာင္ေျပာင္အျပစ္ေျပာျခင္းကို ခံရျပန္သည္။  ထုိ႔အတြက္ သူမအရမ္းကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနမိသည္။ ငါေျပာတာက ဘာမ်ားမွားေနလို႔လဲ၊ ငါလုပ္တာကေကာ မိသားစုကို ဘာမ်ားထိခိုက္ေစေနလို႔လဲ။ ငါေျပာတာေတြ ငါလုပ္တာေတြက တကယ္ပဲ သူတို႔ေျပာသလို အေရမရ အဖတ္မရေတြလား။ ဒါမွမဟုတ္ ငါ့ကို သူတို႔က ကေလးတစ္ေယာက္ဟုသေဘာထားျပီး ကေလးအေတြးပဲဆိုျပီး လ်စ္လ်ဴရႈထားၾကတာလားဟု ေတြးမိျပန္သည္္။ ေနာက္ျပီး ေျပာၾကေသးတယ္ မိန္းခေလးပဲ မိန္းခေလးလိုေနတဲ့၊ မိန္းခေလးဆိုတာနဲ႔ ဒီလိုပဲအရာမသြင္းေတာ့ျပီလား၊ မိန္းခေလးဆိုတာနဲ႔ သူ႔မိသားစုကို မခ်စ္ရေတာ့ဘူးလား၊  သူ႔မိသားစုရဲ႕ ေကာင္းက်ဳိးဆုိးက်ဳိးကို တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးေျပာဆိုခြင့္မရွိေတာ့ျပီလား၊ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ မရွိေတာ့ျပီလား။

တကယ္ပဲေကာ ငါ့ေျပာတာ ငါလုပ္တာေတြက ကေလးဆန္ျပီး တစ္ဘက္ေစာင္းနင္းျဖစ္ေနလို႔လား၊ မိန္းခေလးမို႔ လိုရာဆြဲေတြးၿပီး အတၱေလးနဲ႔ ေျပာေနလုပ္ေနမိလို႔လားဟု ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြားထုတ္ေနမိျပန္သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ငါလည္း မိသားစုအေရးအတြက္ စိတ္ပူစရာရွိရင္ ပူရတာပဲ ၀မ္းသာစရာရွိျပန္တာ့လဲ ၀မ္းသာရတာပဲမဟုတ္လား၊ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူ႔မိသားစု ဒုကၡေရာက္ရင္ သူပိုျပီးေတာ့ ဒုကၡေရာက္မယ္ သူ႔မိသားစု ဆင္းရဲတြင္းနက္ရင္ သူအတြက္လဲ စားရမဲ့ေသာက္ရမဲ့ျဖစ္မွာထက္ မိသားစုဂုဏ္သိကၡာေတြကိုေတာင္ သူထိန္းသိမ္းေပးဖို႔ခက္မယ္ဆိုတာ သူသိေနတယ္။ သူ့ကို မိသားစုအတြက္ ဘာမွ ပူစရာမလိုဘူးလို႔ မည္သူက ဘယ္လိုပင္ေျပာေျပာ သူကေတာ့ စိတ္ပူေနမိတာအမွန္ပဲ။ မိသားစု၀င္ေတြစိတ္ဆင္းရဲေနၾက သူမ်ားေတြအႏိုင္က်င့္တာ ႏွိမ္တာကို ခံေနၾကရတာ ငါဘယ္လိုလုပ္ျပီး လက္ပိုက္ၾကည့္ေနနုိင္မွာလဲလို႔ သူေတြးေနမိျပန္တယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ကေျပာၾကတယ္ အဲဒီေလာက္လဲ ၀မ္းသာမေနပါနဲ႔ဟယ္ အဲဒါ နင္နဲ႔လဲဘာမွမဆိုင္ဘူး နင္လဲဘာမွျဖစ္လာမွမဟုတ္ဘူး ဘာမွလဲနင္ရမွာမဟုတ္ဘူး ဘာဆိုတာေကာ နင္နားလည္ရဲ႕လားဟု ျငင္းပယ္မႈေပါင္းမ်ားစြာ အထင္ျမင္ေသးမႈေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ဘယ္လိုပင္ေဘးစကားေတြ ၾကား၀င္ေျပာလာၾကေသာ္လညး္ မိသားစု၀င္ေတြ ေပ်ာ္ေနၾက၀မ္းသာေနၾကရင္ သူလည္း အားပါးတရ ေပ်ာ္ေနမိသည္။

 သူရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ၀မ္းနည္းမႈေတြအကုန္လုံးဟာ မိသားစုနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ သူ႔အလိုလိုကိုျဖစ္ေပၚလာေတာ့တာပါပဲ၊ အဲဒီလုိ ျဖစ္တာဟာ အထူးဆန္းမဟုတ္ပါဘူး၊ အိမ္ေရွ႕ပူရင္ အိမ္ေနာက္ေဖးလဲပူတယ္ အိမ္ေရွ႕ေအးေတာ့ အိမ္ေနာက္ေဖးလဲေအးတယ္တဲ့။ တကယ္ေတာ့ အေရွ႕ေတြအေနာက္ေတြ မခဲြပဲ အိမ္ရဲ႕ဘယ္ေနရာကပူပူ တအိမ္လုံးပူျပီး တစ္ေနရာရာက ေအးရင္ က်န္တာေတြလဲ အကုန္ေအးတယ္ဆိုတာကို သူေကာင္းေကာင္းသိေနသည္။ အဲဒီခံစားမႈေတြေၾကာင့္ထင္တယ္ သူဟာ သူ႔ကိုယ္ကိုယ္ကို ပုိျပီးတာ၀န္ရွိတယ္လို႔ခံစားမိလာျပန္တယ္။ တကယ္ျပန္ေတြးျပန္ေတာ့ မိသားစုအတြက္ သူဘယ္ေလာက္လုပ္ေပးႏုိင္မွာမို႔လဲ၊ ကူညီရာမေရာက္ပဲ ဒုကၡေပးမိသလိုမ်ားျဖစ္ေနမလား၊ အစ္ကိုအစ္မေတြေျပာသလို မိသားစုအတြက္ သူလုပ္ေပးနုိင္တာမရွိတာေတာ့ျပီလား၊ မိသားစုအတြင္း အေရးကိစၥၾကုံလို႔ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးေနၾကရင္ သူပါ၀င္ခြင့္မရေပမဲ့ မိသားစုအတြက္ဆိုရင္ သူ႔အသက္ကိုေတာင္ ႏွေမ်ာေနမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ သူေကာင္းေကာင္းသိတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ မိသားစု စား၀တ္ေနေရးကို သူကူမလုပ္ေပးႏုိင္ေသးဘူး၊ မိသားစုအတြက္ ၀င္ေငြကိုရွာမေပးနုိင္ေသးဘူး၊ အ၀တ္လည္းမေလွ်ာ္ေပးႏိုင္ေသးဘူး ဒါေပမဲ့ ေလွ်ာ္ျပီးလွန္းထားတဲ့အ၀တ္ေတြကိုေတာ့ ေျခာက္ရင္ သူကူရုပ္ေပးခဲ့တယ္။ ထမင္းေတြဟင္းေတြေတာ့ သူမခ်က္တတ္ဘူး၊ ပုဂံေတြခြက္ေတြကိုေတာ့ သူကူျပီး၀ိုင္းေဆးေပးခဲ့တယ္။ ထမင္းဟင္းက်က္လို႔ ထမင္းပြဲျပင္ေတာ့မယ္ဆို ထမင္းစားခုံကိုေတာ့ မေရြ႕ေပးနိုင္ေပမဲ့ ပုဂံေတြကို ကူသည္ေပးခဲ့တယ္။ လက္ေဆးခြက္ေတြ လက္သုတ္ပု၀ါေတြ ခ်ေပးခဲ့တယ္။ အေဖအတြက္ေနရာမွာ ဖ်ာပိုင္းေလးခင္းေပးခဲ့တယ္။ ေဟာဒါက အေဖ့ေနရာ ေဟာဒါက အေမ့ေနရာဆိုျပီး အမိုက္ေတြ ဖႈန္ေတြရွင္းေပးခဲ့တယ္ အစ္ကိုၾကီးေတြ အစ္မေတြအတြက္လဲ သူေသေသခ်ာခ်ာကို သန္႔ရွင္းေပးခဲ့တယ္။ ထမင္းစားေတာ့မယ္ဆိုလဲ အေဖအေမ အစ္ကိုအစ္မေတြကို ဦးဖယ္ျပီး ေနာက္ဆုံးက်မွ သူကစားတယ္။ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ပီပီ သူဟာ အိေျႏၵရရသိကၡာရွိရွိနဲ႔ အစားအေသာက္စားတာကမွအစ သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔နဲ႔ စားေသာက္ခဲ့ရတယ္။ သူရဲ႕ေျပာပုံဆိုပုံေနထိုင္ပုံေတြဟာ မိသားစုကို ဂုဏ္တတ္ေစႏိုင္သလို သူ႔ေၾကာင့္ မိသားစုသိကၡာလဲ က်နိုင္တယ္ဆိုတဲ့အသိဟာ သူ႔ကို သြားတာလာတာေနတာထုိင္တာကစ အရာအားလုံးမွာ စစ္ခရာသံလိုပဲ  အျမဲသတိေပးေနပါတယ္။ ထမင္းစားျပီးေတာ့လဲ ကုိယ္က အရင္ဆုံးစားလို႔ျပီးေစဦးေတာ့ မိဘေတြအစ္ကိုေတြအစ္မေတြေမာင္ေတြအကုန္လုံး စားလုိ႔ျပီးေအာင္ လက္မွာကပ္ေနတဲ့ထမင္းလုံး ေခ်ာက္ကပ္တဲ့အထိ ေစာင့္ျပီးမွ ထမင္းပုဂံေတြ ဟင္းပုဂံေတြကို ေဆးေၾကာသိမ္းဆည္းရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ေမာင္ငယ္ေတြက အလိုက္သိလုိ႔ ၀ိုင္းကူျပီးထမင္းစားခုံသိမ္းေပးရင္ေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္။ အဲလိုမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ ထမင္းစားခုံးအေလးၾကီးကို မႏိုင္တႏုိင္ အတင္းမျပီး သိမ္းရျပန္တယ္။

ေကာင္မေလးသည္ ဆက္္ျပီးေတာ့ အေတြးနယ္ထဲ စီးေျမာေနမိျပန္သည္။ မိသားစုအေရးအတြက္ သူတကယ္ပဲ ရတတ္မေအးျဖစ္ေနသည္။ မိသားစုအတြက္ သူလုပ္ေပးနုိင္သေလာက္ တတ္ႏုိင္သေလာက္လုပ္ေပးခဲ့တယ္။ ေနာက္လဲဆက္ျပီးလုပ္ေနဦးမွာပဲ၊ မိသားစု၀င္ေတြေကာ ျပင္ပကသူေတြေကာ မည္သူေတြက မတူေသာရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဘယ္လိုပဲတားတား ဘယ္လိုပဲေႏွာက္ယွက္ေႏွာက္ယွက္ ဘယ္လိုပဲသူ႔ကို ေလွာင္ေျပာင္ေျပာင္ သူကေတာ့ မိသားစုအေရးကိစၥအတြက္ဆိုရင္ အစ္ကိုေတြေမာင္ေတြထက္ကိုပုိျပီးေတာ့ အားတတ္တေရာျဖစ္ေနမိသည္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔မွာ ဒါကိုငါလုပ္ခဲ့တယ္ ငါလုပ္ေနတယ္ ငါ့ေၾကာင့္ဒီလိုျဖစ္လာတာ ငါ့ကဘယ္လိုေပးဆပ္ခဲ့တာဆိုတဲ့ ကုိယ္ရည္ေသြးေျပာလိုစိတ္ ငါ့အတြက္ ဘာရေစရမယ္ ငါဘာၾကီးျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့စိတ္မ်ဳိး လုံးလုံးမရွိခဲ့ဘူး။ သူျဖစ္ေစခ်င္တာ တစ္ခုထဲရွိတယ္ အဲဒါက မိဘေတြမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း မိသားစု၀င္ညီကိုေမာင္ႏွမေတြ ညီညီညြတ္ညြတ္ စည္းစည္းလုံးလုံးနဲ႔ က်ေရာက္ဆဲက်ေရာက္လာမဲ့ ေဘးအႏၲရယ္ေတြကို စုေပါင္းကာကြယ္ၾကဖို႔နွင့္ မိမိတို႔ရဲ႕ၾကီးပြားတိုးတတ္ေရးကို အတူတကစည္းစည္းလုံလုံးေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ပါပဲ။ ေကာင္မေလးသည္ တစ္ခါတုန္းက အျပင္ကေဘးလူေတြ သူ႔ကို ဘယ္လိုပဲ၀ိုင္းျပီးေျပာင္ေလွာင္ၾက ႏွိပ္စက္ေစာ္ကားၾက လူ႔သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္ အဆိုးဆုံးေသာနည္းေတြနဲ႔ႏွိပ္စက္ခဲ့ၾက သူ႔ဘ၀ရဲ႕တန္ဖိုးအထားဆုံးေသာ အရာေတြကိုေတာင္မွ စြန္႔လြတ္ခဲ့ရ မိသားစုထဲမွာ တစ္ခါတုန္းကအခ်စ္ဆုံးမို႔အျမင့္ဆုံတင္ျပီး ဂရုတစိုက္ဆက္ဆံခံခဲ့ရေသာ္ျငားလည္း အေအာက္က်ဆုံးအယုတ္နိမ့္ဆုံးေသာအလုပ္ေတြကို အဆိုး၀ါးဆုံးစကား အယုတ္ညံဆုံးစကားေတြနဲ႔ ခိုင္းႏိႈင္းထိုးႏွပ္္ျပီးအခိုင္းခံခဲ့ရ ေနာက္ဆုံး သူ႔မိသားစု ဂုဏ္ေရာင္ေျပာင္တဲ့တစ္ေန႔ ၾကီးပြားတိုးတတ္ျပီး အမ်ားကပင္ေငးၾကည့္ရတဲ့မိသားစုျဖစ္လာတဲ့တစ္ေန႔မွာေတာင္မွ ဒီလိုျဖစ္လာခဲ့တာဟာ သူ႔အစ္ကိုေတြအစ္မေတြေမာင္ေတြေၾကာင့္လို႔သာဟု   ေျပာေနၾကေသာ္လည္း မိသားစု၀င္ေတြေပ်ာ္ေနၾကတာတစ္ခုထဲနဲ႔ သူအေက်နပ္ၾကီးေက်နပ္မိေနသည္။ မိသားစု၀င္ေတြ ေပ်ာ္ေနၾကရင္ သူ႔အတြက္ျပည့္စုံပါျပီ။  

သူ႔ရဲ႕အခက္အက်ပ္တည္းေတြၾကား မိသားစုရဲ႕အက်ပ္တည္းအခက္ခဲေတြၾကားမွာ မိသားစု၀င္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ အစ္ကိုအစ္မေမာင္ဘြားေတြက သူ႔ကို လူရာမသြင္း သူ႔စကားေတြကို ေလွာင္ေျပာင္ဆက္ဆံၾကယုံမွ်မက အမ်ားကိုပင္ႏွိပ္စက္ခ်င္သလို နွိပ္စက္ခြင့္ေပးခဲ့ၾကသည္။ ေနာက္ဆုံး အခက္အခဲအက်ပ္တည္း အရႈပ္ေထြးေတြၾကားမွာ ဇေ၀ဇ၀ါေယာင္ေယာင္မွားမွား အေတြးေခၚေတြေၾကာင့္ သူခ်စ္လွပါရဲ႕ဆိုတဲ့ မိသားစု၀င္ အစ္ကိုအစ္မေမာင္ဘြားေတြကိုယ္တိုင္က ႏွိပ္စက္နည္းစုံးနဲ႔ႏွိပ္စက္ၾကတာကို ခံခဲ့၇ျပန္တယ္။ သူ႔အစ္ကိုအစ္မေမာင္ဘြားေတြဟာ အေျခေနအရ မလြဲသာမေရွာင္သာလို႔သာ သူ႔အေပၚမွာ ဒီေလာက္လုပ္ရက္ၾကတာျဖစ္မွာပါဟုသာ  သူေတြးသည္။ ဘယ္တုန္းကမွလဲ သူ႔မိသားစု၀င္ေတြကို ေဗြမယူခဲ့သလို သူ႔ရဲ႕မိသားစုေပၚ္ထားတဲ့အခ်စ္ေတြဟာလဲ ဘယ္ေတာ့မွ ေလွ်ာ့သြားေပ်ာက္သြားမွာမဟုတ္ပါဘူး။

ထိုအခ်ိန္ကာလမ်ားသည္ ေကာင္းမေလးအတြက္ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲ ၾကမ္းတမ္းလိုက္မလဲဆိုတာ ေတြးၾကည့္ႏိုင္ၾကမည္ဟုထင္ပါသည္။ အျမင္မတူၾကလို႔ပင္ျဖစ္ေစ မုန္းလို႔ပင္ျဖစ္ေစ ကိုယ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ ေဆြးမ်ဳိးသားခ်င္းကိုယ္တိုင္က တစ္ခ်က္ရိုက္တာဟာ  တစိမ္းတရံဆယ္ခ်က္ရိုက္တာထက္ပိုနာလိမ့္မည္ဆိုတာကို သိၾကမွာပါ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေကာင္မေလးသည္ အေ၀းကေန အားရေက်နပ္ေသာ ပီတိအျပဳံးမ်ားနဲ႔ စည္ပင္သာယာဖြဲ႔ျဖိဳးတိုးတတ္ၾကီးပြားျပီး လ႔ူတန္ဖိုး လူ႔ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔အညီ အမ်ားက အထင္ၾကီးေလးစားရတဲ့မိသားစုတစ္ခုကို ျမင္ေယာင္ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ အိုေလာကရယ္ တကယ္ေတာ့ ထိုၾကီးပြားတိုးတတ္ျခင္းေတြ စည္ပင္ဖြဲ႔ျဖိုးျခင္းေတြ လူ႔ေအာက္မက်ပဲလူ႔တန္ဖိုးနဲ႔အညီ ေနထုိုင္ႏိုင္ျခင္းဆိုတဲ့လူ႔ဂုဏ္သိကၡာေတြဟာ  လူသားတိုင္းကိုယ္ဆီရသင့္တဲ့အရာေတြပါဟု တစ္ေယာက္ထဲေျပာေနမိျပန္သည္၊ လူသားတိုင္း သူတို႔ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္ သင္ၾကားေတြးေခၚလိုက္လို႔ အမ်ားကိုမထိခိုက္ေစဘူး မနင့္နာေစဘူးဆိုရင္ ေနာက္ျပီးအဖြဲ႔စည္းတစ္ခု အမ်ားေျပာေနၾကစကားနဲ႔ေျပာရရင္ႏိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ဥပေဒကို အခ်ဳိးေဖာက္မက်ဴးလြန္ဘူးဆိုရင္ သူတို႔ေျပာခ်င္တာ လုပ္ခ်င္တာ သင္ခ်င္တာ ေတြးခ်င္တာကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္သင္ၾကားေတြးေခၚခြင့္ ျပဳသင့္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လ႔ိုဆိုရင္ အဲဒါက လူသားတိုင္းရဲ႕ေမြးရာပါ အခြင့္ေရးေတြျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မေန႔က မရခဲ့လို႔ ဒီေန႔ေတာင္းဆိုေနၾကသည္။ ဒီေန႔မရင္ မနက္ျဖန္ေတာင္းဆိုေနၾကေပလိမ့္မည္။ မရမခ်င္းကို ေတာင္းဆိုေနၾကေပလိမ့္မည္။ ထိုေၾကာင့္ ေပးႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳပါသည္။ ေကာင္မေလးအတြက္ကေတာ့ ဘာမွလိုပါ။ သူ႔မိသားစု၀င္ေတြအားလုံး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ လူတန္းေစ့ေနႏိုင္ၾကျပီး ကမၻာေလာကၾကီးေကာင္းက်ဳိး လူသားေတြရဲ႕ေကာင္းက်ဳိးကို ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္နိုင္ေနၾကရင္း မိသားစုဂုဏ္သိကၡာကိုျမင့္တင္ေနႏိုင္ၾကျပီဆိုတာနဲ႔ ေက်နပ္ႏုိင္ပါျပီ။ 

(စာေရးသူသည္ မိန္းမပ်ဳိေလးတစ္ေယာက္ေနရာမ်ဳိးကို အမွန္ပင္ခံစားေရးဖြဲ့ႏိုင္စြမ္းမရွိပါ၊ ဤေဆာင္းပါးပါ မိန္းမပ်ဳိေလး မိသားစု မိသားစု၀င္-ဆိုေသာစကားသုံးလုံးကို အျခားနာမ္စားတစ္ခုဆီႏွင့္ အစားထုိုးျပီး ခံစားေရးသားထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

သင္ၾကားစတစ္ေယာက္မို႔ မည္သည့္မည္သုိ႔သင္ၾကားျပသမႈကိုမဆို ေလးစားၾကည္ျဖဴစြာ အစဥ္အျမဲခံယူလ်က္ . . . . ေစာထြန္းဦး ၂၂-၅-၂၀၁၂