သတၱိေၾကာင္သူတို႔သည္ ဓမၼတာအားျဖင့္ 

အေပၚစီးရသည့္အခါ ေဆာင့္ၾကြးၾကြားႏိုင္တတ္သည္။

 ေဆာင့္ၾကြားၾကြားႏုိင္သူတို႔သည္ 

အေရးမလွသည့္အခါ အၿမီးကုပ္တတ္ၾကသည္။

ေမာင္ထင္၏ ဗမာ့ႏိုင္ငံေရးသုခမိန္စာအုပ္မွ . . .

‎" သေဘာထားကြဲလြဲမႈဆိုတာ ဓမၼတာအတိုင္း
ေလာကမွာရွိတာမ်ိဳးေပါ့
သူ႕ဘက္ ကိုယ့္ဘက္ ေျပာစရာရွိတာေတာ့
ေျပာရမွာေပါ့ ...
ဒါေပမယ့္ငယ္သူကၾကီးသူနဲ႔ ေျပာၾကတဲ့အခါ
သေဘာထားကြဲလြဲမႈပင္
ျဖစ္ေစကာမူ ' ဂါရေ၀ါစ'နဲ႔ ေျပာရတယ္ .....
ၾကီးသူကလည္းငယ္သူနဲ႕ေျပာၾကတဲ့အခါ
သေဘာထားကြဲလြဲခ်က္ပင္
ျဖစ္ေစကာမူ ငါအၾကီးပဲဆိုျပီး အထက္စီး
ကေနမေျပာရဘူး ..' နိ၀ါေတာစ ' နဲ႔
ေၿပာရတယ္ ..."

- ( ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး )

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာခဲ ့သမွ် 

က်ေနာ္တို႔ျမန္မာျပည္အေရးဟာျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ၊ေခါင္းေဆာင္တဲ့သူေတြ ညီညြတ္စြာနဲ႔လုပ္တတ္မယ္၊ လုပ္မယ္ဆိုရင္ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ ၿပီးေျမာက္ႏိုင္မယ္လို႔က်ေနာ္ယံုၾကည္တယ္။(ၾသဂုတ္လ ၁၉၄၅)
လူထုႀကီးက က်ဳပ္ကိုေပးထားတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ကို၀န္ႀကီးဆိုတဲ့ ဂုဏ္ထက္ က်ဳပ္ပိုမက္တယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ မွတ္ထားလိုက္ၾကပါ။က်ဳပ္စိတ္ထဲမွာဆိုရင္ ၀န္ႀကီးဆိုတဲ့ ဂုဏ္ဟာ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့ဂုဏ္ရဲ႕ေျခဖ်ားမွာကပ္ေနတဲ့ ေျခမႈန္႔ေလာက္ပဲလို႔ က်ဳပ္ မွတ္ထားပါတယ္။( ၂၀ . ၁၀ . ၁၉၄၆ )
က်ားနဲ႔ရင္ဆိုင္ေတြ႔ေနရတဲ့အခါမ်ိဳးတြင္တစ္ဦးကိုတစ္ဦးစိတ္ေကာက္ၿပီးထိုင္ေန၍မျဖစ္သကဲ့သို႔ ဗမာ့ေသေရးရွင္ေရးႀကီးႏွင့္ရင္ဆိုင္ေတြ႔ေနရသည့္အခါတြင္လည္းမေက်နပ္မႈအေသးအဖြဲ႔ကေလးေတြကို ႐ိုးမယ္ဖြဲ႔၍ မေနၾကပါႏွင့္။( ၇ . ၃ . ၁၉၄၇ အသံလႊင့္ခ်က္ )
ဖက္ဆစ္၀ါဒဆိုတာ အၾကမ္းပတမ္းကို လက္ကိုင္ထားၿပီး ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာလည္းတိုင္းသူျပည္သား လူထုအဖြဲ႔မ်ား ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ဖိႏွိပ္၊ အျခားလူမ်ိဳးမ်ားကိုလည္းငါတို႔ေလာက္မျမတ္ဆိုၿပီး အျခားလူမ်ိဳးေတြ အေပၚ လႊမ္းမိုးဖို႔ အၿမဲလုပ္ၿပီး စစ္ကို အၿမဲလိုလားေနတဲ့ အဆိုး၀ါးဆံုး ဓနရွင္နယ္ခ်ဲ႕၀ါဒလို႔ က်ဳပ္နားလည္တာပဲ။( ၁၈ . ၁၁ . ၁၉၄၅ )
ႏွလံုးရည္နဲ႔တိုက္လို႔မရရင္ လက္႐ံုးရည္နဲ႔ တိုက္ရမွာပဲ( ဧၿပီ ၁၉၄၇ နတ္ေမာက္ )
ေသြးထြက္သံယိုျဖစ္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးကိုသာေတာ္လွန္ေရးလို႔ ယူဆေနၾကတယ္။ဒါဟာ လံုး၀ မမွန္ဘူး။ ေတာ္လွန္ေရးဟာ ေသြးထြက္သံယိုရွိတဲ့ေတာ္လွန္ေရး၊ ေသြးထြက္သံယိုမရွိတဲ့ေတာ္လွန္ေရး ရယ္လို႔ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။( ၂၈ . ၃ . ၁၉၄၇ ေအာင္လံၿမိဳ႕ )
လူေတြကတင္ေျမွာက္ၿပီးလူေတြရဲ႕အက်ိဳးကို လုပ္တဲ့လူေတြရဲ႕ အစိုးရသာလွ်င္ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ႏိုင္မယ္။( ၁၉ . ၅ . ၁၉၄၇ ဂ်ဴဗလီေဟာ )
 စားဖားသမားေတြ ညီညြတ္တာ က်ေနာ္မလိုခ်င္ဘူး …
တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္းညီညြတ္ေရး၊တိုင္းသူျပည္သားလူထုညီညြတ္ေရး၊အဲ့ဒီညီညြတ္ေရးႏွစ္ခုမရွိသမွ်ကာလပတ္လံုး ဒီတိုင္းျပည္ဟာ လြတ္လပ္ပင္လြတ္လပ္ျငားေသာ္လည္း ဘယ္ပါတီတက္တက္ ဘယ္အစိုးရ လုပ္လုပ္ဖာသယ္တိုင္းျပည္ ျဖစ္ေနမွာပဲလို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီေတာ့ကာဒီႏွစ္ခုကို ခင္ဗ်ားတို႔ မပ်က္ျပားပါေစနဲ႔။ဘယ္သူက ဘာလုပ္လုပ္ မပ်က္ပါေစနဲ႔။အဲ့ဒါ အင္မတန္အေရးႀကီးတယ္။
ဗမာေတြစိတ္ထက္သေလးဘာေလးနဲ႔တလြဲဆံပင္ေကာင္းေနၾကတယ္။ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးရေအာင္လုပ္ရမယ့္တိုက္ပြဲမ်ိဳးမွာ အသံုးမခ်ဘူး။ဗမာျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးမွာ အသံုးမခ်ဘူး။ဗမာ၊ ဗမာအခ်င္းခ်င္း ခ်ဖို႔မွာလုပ္ခ်င္တယ္။ဒါမ်ိဳးေတြ လုပ္ခ်င္လို႔ ဘယ္ေတာ့မွ အက်ိဳးမရွိဘူး။တိုင္းသူျပည္သားဆႏၵအရမဟုတ္ပဲတိုင္းသူျပည္သားေတြနဲ႔ကင္းကြာၿပီးမင္းစိတ္ေပါက္တဲ့ အရာရွိေတြ ခ်ယ္လွယ္တဲ့ စနစ္ဆိုးတစ္မ်ိဳးရွိေနရင္အမ်ားျပည္သူတို႔ ဆႏၵနဲ႔လုပ္ကိုင္ရတဲ့ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒ ေခတ္မစားႏိုင္ပဲဖက္ဆစ္၀ါဒဆင္တူ႐ိုးမွားေတြ ေပၚလာႏိုင္တယ္။ဒီ၀ါဒမ်ိဳးေတြေပၚလာရင္ တိုင္းသူျပည္သားေတြဟာ လြတ္လပ္ေရးဆိုတာကိုမရႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ဟာ ဒီမိုကေရစီကိုသာ ေခတ္စားေအာင္လုပ္ရမယ္။ အဲ့ဒီ၀ါဒမ်ိဳးအရသာ လြတ္လပ္တဲ့ ဗမာႏိုင္ငံ ထူေထာင္ႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားရမယ္။ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒသာ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ ဆီေလ်ာ္တယ္။ဒီ၀ါဒသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အားေပးတယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဒီ၀ါဒကိုသာက်ေနာ္တို႔ ရည္ရြယ္ရမယ္။( ၁၉၄၅ ၾသဂုတ္လ )
ဗမာေတြလမ္းႏွစ္ခြေရာက္ေနၿပီ။ ေတြေ၀ေနလို႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္ေနလို႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ကိုယ္ယံုၾကည္တာကို မလုပ္ရလို႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ႏိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆိုတာ ေၾကာက္လြဲ ရဲမင္းျဖစ္ဆိုတဲ့အတိုင္း ရဲႏိုင္မွျဖစ္မယ္။က်ေနာ္တို႔ေတာ့ ေရွ႕အဖို႔ကို ရဲရဲႀကီး လုပ္ေတာ့မယ္။ ျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္ေတာ့မယ္။က်ေနာ္တို႔တစ္ေတြ ဟုိအေၾကာင္းေထာက္၊ ဒီအေၾကာင္းေထာက္ၿပီး ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္ေနမႈေၾကာင့္ လူထုမနစ္နာေစခ်င္ေတာ့ဘူး။
( ၅ . ၄ . ၁၉၄၇ အသံလႊင့္ခ်က္ )
တစ္တိုင္းျပည္လံုးႀကီးပြားေစခ်င္ရင္လူအား၊ေငြအားပစၥည္းအားနဲ႔စုေပါင္းၿပီးအင္တိုက္အားတိုက္လုပ္ႏိုင္မွအက်ိဳးခံစားခြင့္ရွိၾကမွာပဲ။ဗမာကတစ္မ်ိဳး၊ ကရင္ကတစ္ဖံု၊ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္းတို႔ကတစ္ျခား အကြဲကြဲ အျပားျပားလုပ္ေနၾကရင္ အက်ိဳးရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။ စုေပါင္းလုပ္ၾကမွသာ အက်ိဳးရွိႏိုင္မယ္။လုပ္ၾကည့္မွလည္း အက်ိဳးရွိေၾကာင္း သိႏိုင္တယ္။
( ၁၁ . ၂ . ၁၉၄၇ ပင္လံု )
ဗမာျပည္ရဲ႕အက်ိဳးကို တကယ္္လိုလားတယ္ဆိုရင္ လူငယ္ေတြဟာေတာ္လွန္ေရးစကားေတြ ေျပာတာ ေလွ်ာ့ၿပီးေတာ့ကာ ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕တကယ့္အလုပ္ကို လုပ္ၾကစမ္းပါဆိုတာ ေျပာခဲ့ခ်င္တယ္။( ၁၇ . ၄ . ၁၉၄၇ ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူး၊ အသံလႊင့္ခ်က္ )
က်ဳပ္တို႔ဟာဘယ္လိုလူစားေတြလဲ၊ရာဇ၀င္မွာအေရးခံမယ့္လူစားမ်ိဳးေတြလား၊ရာဇ၀င္မွာအဆဲခံမယ့္လူစားမ်ိဳးေတြလား ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ကိုယ္တိုင္သိပါလိမ့္မယ္။ ပေဒသာပင္ ေပါက္ေအာင္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ အလုပ္လုပ္မွ ျဖစ္မယ္ဆိုတာခင္ဗ်ားတို႔ နားလည္ေစခ်င္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ဟာ ဘာအလုပ္ပဲလုပ္လုပ္ ေနာက္ဆံုးတစ္ေန႔ ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ႐ံႈးမယ္ထင္တယ္  ျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္မယ္ထင္တယ္ ျဖစ္ေစ မေလ်ာ့တမ္း ဇြဲနဲ႔ လုပ္သြားရမယ္။ အေကာင္းဆံုး၊အလြယ္ဆံုး၊ အေအးဆံုး ဆိုတဲ့နည္းကို က်ေနာ္တို႔က ပထမေရွးဦးစြာ က်ေနာ္တို႔ရွာၿပီးလုပ္မွာပဲ။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ သည္လိုလုပ္လို႔ မရဘူးဆိုရင္ ေအးေအးနဲ႔မရရင္ရႏိုင္တဲ့နည္းကို လုပ္ရမွာပဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ လြတ္လပ္ေရးကိုလိုခ်င္ရင္ လြတ္လပ္ေ၇းကို ရႏိုင္ေလာက္တဲ့စည္းကမ္းကို ရွိၾကပါ။ လြတ္လပ္ေရးကို လိုခ်င္လို႔ရွိရင္ လြတ္လပ္ေရးကို ရႏိုင္တဲ့ညီညြတ္မႈကို ထိန္းသိမ္းၾကပါ။ လြတ္လပ္ေရးကို လိုခ်င္ရင္ လြတ္လပ္ေရးကို ရႏိုင္တဲ့ထူေထာင္မႈကို လုပ္ၾကပါ။ အဲ့ဒီလို လုပ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေရွ႕ကို လြတ္လပ္ေရး အရသာကိုခံစား၊ စံစား ေစခ်င္တယ္ ဆိုရင္ အလုပ္လုပ္ၾကဖို႔၊ စည္းကမ္းရွိၾကဖို႔၊ ယခုကတည္းကခင္ဗ်ားတို႔ကိုယ္ကို အက်င့္ဆိုးေတြ၊ အက်င့္ေဟာင္းေတ၊ြ ေစာက္က်င့္ေတြကိုျပင္ၾကဖို႔လိုၿပီဆိုတာ က်ေနာ္ ကေန႔ ေျပာခဲ့ခ်င္တယ္။
( ၁၃ . ၇ . ၁၉၄၇ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေနာက္ဆံုးေျပာၾကားခဲ့ေသာ မိန္႔ခြန္း )

(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ေက်ာင္းသားဘဝ ႏွင့္ ပညာေရး အျမင္)
ပညာဆိုသည္မွာ စာအုပ္စာတန္းဘတ္၍ စာသိမွုကို ပညာဟု မဆိုေပ၊ ပညာသည္ အတိုင္းအဆမထင္ အလြန္က်ယ္ေျပာ နက္နဲလွေပသည္၊ ကမၻာရွိ စာအုပ္အားလံုး ပင္လွ်င္ ပညာ အားလံုးကို ေလာကျပင္က်ယ္ တည္းဟူေသာ ေက်ာင္းႀကီး ၌ ကၽြႏုပ္တို႔သည္ ပုခက္တြင္္းမွသည္ ေျမႀကီးထဲ ေရာက္သည္အထိ ပညာ သင္သားမ်ား ျဖစ္ေန ၾကေစသည္။ ပညာ သင္ၾကားမွုသည္ အမွန္စင္စစ္အားျဖင့္ သူ၏ တသက္ပန္တြင္ ကုန္ဆံုးသည္ဟု မဆိုႏိုင္ေပ၊ ပညာတတ္သူသည္ ေလာကရွိအရာရာကို အခြင့္ အလမ္းလိုက္ ဆင္ျခင္ သံုးသပ္နိုင္စြမ္းေသာ ဥာဏ္အားကို၄င္း မိမိဥာဏ္ အျမင္အရ စိတ္ေန စိတ္ထား စိတ္ဓါတ္ တို႔ကို၄င္း (Emotion of the Education) ျပဳျပင္ ျပဳစု စီမံ ထားခဲ့သူသာလွ်င္ ျဖစ္သည္။
ပညာသည္ စာအုပ္မ်ားထဲတြင္သာ ရွိသည္မဟုတ္ စာအုပ္မ်ားကို ေက်ာ္၍ ျမင္စြမ္းႏိုင္ျခင္းကို ေဆာင္ႏိုင္ရေပမည္။ ပညာသည္ လူ၏ ဥာဏ္ကိုသာ ျပဳျပင္ တိုးခ်ဲ႔ရံုသာမဟုတ္ လူ၏ စိတ္ေန စိတ္ထား အယူ အဆမ်ား ကိုလည္း တိုးတက္ေစရမည္။ လူ၏ ဆႏၵအား လုပ္အားကို ႏူးညြတ္ ေစရမည္။
 ရာဇဝင္သိရံုသာ မဟုတ္ ရာဇဝင္ကို ဖန္တီး ႏိုင္ေစရမည္။ ေလာကဓါတ္ ပညာကို သိရံုသာ မဟုတ္၊ ေလာကဓါတ္ ပညာကို တိုးခ်ဲ႔ႏိုင္ေစရမည္။ ပ႒မ ပညာကို သိရံုမွ်သာ မဟုတ္၊ ေျမသစ္ ေရသစ္ ေတာ ေတာင္ တို႔ကို ရွာေဖြ စံုစမ္းႏိုင္ေစရမည္။ ဤကား ပညာ၏ သရုပ္ အက်ဥ္းမွ်ပင္တည္း။
ပညာသည္ ကာလ ေဒသ ပေရာဂ ႏွင့္ ယွဥ္ရမည္။ ေလာက၌ လက္ေတြ႔ အသံုးလည္းက်ရမည့္ ပညာတြင္ သညာ လည္း ပါသည္။ ဥာဏ္ႏွင့္လည္း ယွဥ္ရမည္၊ ဥာဏ္ခ်ည္းသာ တိုးတက္၍ သညာ မရွိပါမူလည္း ဤမွ် ပိုမို ဆန္းၾကယ္ အေျပာက်ယ္ လွေသာ ေခတ္သစ္ အေၾကာင္းကို နားမလည္ႏိုင္ေပ၊ ေလာကဓါတ္ ပညာကို မတတ္ မသိဘဲ ေလာကဓါတ္ ပညာဥာဏ္ ကိုသာရလွ်င္ ေလာကဓါတ္ ပညာ၏ တန္ဘိုးကို ဒင္ျပည့္ မသံုးႏိုင္ေပ။
တိုင္ျပည္ အေျခအေန ျပႆနာ၊ ေခတ္၏ အေျခအေနႏွင့္ မယွဥ္ပါမူ တိုင္းျပည္ ေထာင္ျခင္း ေခတ္ျပင္ျခင္း မျပဳႏိုင္ေပ။ ေမြးကတည္းက ေသသည္အထိ အယူဝါဒ အေျပာင္းအလဲ မရွိသူသည္ ပညာတတ္သည္ဟု မဆိုႏိုင္ေပ။
လူတေယာက္၏ သက္တမ္းတြင္ အစ ပ႒မက သိျမင္လာေသာ စိတ္ေန စိတ္ထား ဝါဒ တို႔သည္ အမွန္ခ်ည္း မဟုတ္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ ရမည္သာတည္း။
လူတဦး၏ တဘဝတြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ အယူဝါဒ ေျပာင္းလဲျခင္းမ်ားကို ေတြ႔ေသာအခါ ထိုလူသည္ သမာဓိမတည္၊ ေရွ႔ေနာက္မညီဟု ထင္မွတ္မွားေလသည္။ သမာဓိ မတည္ျခင္းမွာ ကိုယ္က်င့္တရား ေဖါက္လြဲ ေဖါက္ျပန္ ျဖစ္ျခင္း ေပတည္း။ ဝါဒ ေျပာင္းလဲ မွုမွာ ဥာဏ္အျမင္၏ ေျပာင္းလဲမွုေၾကာင့္ သမာဓိမတည္ျခင္း မဟုတ္ေပ။ တနည္း တိုးတက္ျခင္း ေပတည္း။
သမာဓိဆိုသည္မွာ ေလာက၏ အေကာင္း အဆိုး အက်ိဳးအျပသ္ သနစ္စံုကို ပိုင္းျခား ထင္ထင္ သိျမင္၍ ဆင္း႐ဲလည္း ဝမ္းမနည္း ခ်မ္းသာလည္း ဝမ္းမသာ ပကတိ စိတ္ထား ဥာဏ္ အျမင္အရ လူခ်ီးမြမ္း လူကဲ့ရဲ႔မွု ေဘးဒုကၡ အႏၱရာယ္ကို မထိတ္ မလန္႔ တသမတ္တည္း တည္ညိမ္စြာ ရွိျခင္းကို ဆိုေလသည္။
ေလွနံဓါးထစ္ဆိုေသာ အလုပ္။ အေျပာ၊ အေတြးတို႔မွာ ပညာ၏အဓိပၸါယ္ ဆန္႔က်င္ဘက္ေပတည္း။

(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း လူငယ္ေက်ာင္းသားဘဝက ကိုယ္တိုင္ေရးခဲ့ေသာ အလြန္ေလးနက္ေသာ ေလာကအျမင္။ ပညာေရး အျမင္ တစိတ္တေဒသ ျဖစ္သည္။)

လူႀကီးဆုိတာ အသက္ႀကီးတာကို ဆိုလိုတာလား ။ မဟုတ္ဘူး ။ အသက္မႀကီးေပးမယ့္ လုပ္တဲ့ အလုပ္ႀကီးရင္ လူႀကီးပဲ။
(၁၉၄၄ ၊ မတ္ ၁၄ ၊ ဗိုလ္သင္တန္း ေက်ာင္းဆင္းမိန္႔ခြန္း)

(PoemsCorner-မွ ကူးယူတင္ဆက္ပါသည္)

တညီတညြတ္တည္း အတည္ျပဳခဲ့ေသာ ၀ိဇၨာလကၤာရပရိေ၀န၏ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ (၁၉၄၆-ခု၊ ေဖေဖၚ၀ါရီ (၁၃)ရက္ေန႔)

 

ဘုရားရွင္သည္ ရဟန္ေတာ္မ်ား ဆႏၵရွိလို႔ အားလုံးသေဘာတူညီၾကလွ်င္ အျပစ္ေပါ့ေလ်ာ့ေသာ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ငယ္ေလးေတြကို ျပင္ဆင္ႏိုင္ရန္ ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ ထို သို႔ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့ေသာ္လည္း ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာသမိုင္းမွာ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ငယ္ေလးေတြ ကိုေတာင္မွ ျပင္ဆင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ထုိ႔အတူပဲ အဲဒီသိကၡာပုဒ္ငယ္ေတြကို ျပင္ဆင္ဖို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ေတာင္းဆိုေျပာဆိုေနၾကျခင္းမဟုတ္ပါ။

သို႔ေသာ္ျငားလည္း ဒီေန႔ေခတ္ ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရး လူမႈေရးအေျခေနေတြဟာ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္ကာလက အေျခေနေတြနဲ႔ မတူေတာ့ဘူးဆိုတာကို လက္ခံရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ထိုရဲ႕အက်ဳိးဆက္အေနနဲ႔ ဒီေန႔ေခတ္ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ ဘ၀ရပ္တည္ပုံေတြဟာလဲ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ကာလက ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ ဘ၀ရပ္တည္ပုံနဲ႔ မတူကြဲျပားလာပါတယ္။

ေရွးေခတ္ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ ေယဘုယ်ဘ၀ရည္းမွန္းခ်က္ပန္းတုိင္ဟာ ဒီဘ၀မွာတင္ နိဗၺာန္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ေရးျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းကာလေတြမွာေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ဟာ သူတို႔ကိုယ္တိုင္နဲ႔ အမ်ားအတြက္ အက်ဳိးစီးပြားျဖစ္ရာျဖစ္ေၾကာင္းေတြကို အစြမ္းရွိသေရြ႕လုပ္ေဆာင္ၾကရင္းကေန ေနာက္ေနာင္ဘ၀ေတြမွာ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္ေရးပဲျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီေျပာင္းလဲမႈေတြရဲ႕ အက်ုိးဆက္အေနနဲ႔ ေရွးေခတ္တုန္းက မသိသာမထင္ရွာခဲ့တဲ့အေျပာင္းလဲႀကီးေတြဟာ ဒီေန႔ေခတ္ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ ဘ၀ရပ္တည္ပုံေတြထဲမွာ ၀င္ေရာက္ေနရာယူလာေနတယ္ဆိုတာကို သိသိသာသာျမင္ေနရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြ စာသင္တိုက္ေတြမွာ ဆင္ဟာလီဘာသာ သကၠတဘာသာႏွင့္ အျခားေသာဘာသာရပ္ေတြကို သင္ၾကားပို႔ခ်ေနၾကျခင္း  သင္ယူေနၾကျခင္း၊ မ်က္ေမွာက္ေခတ္စာေမးပြဲေတြရဲ႕ေမးေျဖပုံစနစ္၊ စာအုပ္္စာေဆာင္ဂ်ာနယ္မဂၢဇင္းစတာေတြကို ေရးသားတည္းျဖတ္ထုတ္ေ၀ျခင္း၊ နာယကေခါင္းေဆာင္ႏွင့္အျခားေသာေခါင္းေဆာင္ေနရာေတြကို ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ျခင္း လက္ခံျခင္း၊ သာေရးနာေရးကအစလူမႈကိစၥအမ်ဳိးမ်ဳိးေတြမွာ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေနရျခင္း၊ အဲဒီလိုလူမႈကိစၥမ်ဳိးေတြမွာ ဦးစီးေခါင္းေဆာင္ေတြအျဖစ္ေရြးခ်ယ္ခံေနရျခင္း စတာေတြကို ေလးေလးနက္နက္ေတြးၾကည့္ရင္  ဒီေန႔ေခတ္ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ ဘ၀ရပ္တည္ပုံေတြဟာ ေျပာင္းလဲလာမႈနဲ႔အတူ ႀကီမားက်ယ္ျပန္႔လာတယ္ဆိုတာကို ထင္ထင္ရွားရွား အကဲျဖတ္ခန္႔မွန္းလို႔ရမွာပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြဟာ ဘုရားရွင္ပညတ္ေတာ္မူခဲ့တဲ့အတိုင္း          တစ္ခုမွယုတ္ေလ်ာ့ျခင္းလဲမရွိ တိုးလာျခင္းလဲမရွိ မူရင္းအတိုင္းမေျပာင္းလဲေသာ္လည္း ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ဘ၀ရပ္တည္ပုံကေတာ့ ေျပာင္းလဲလာေနပါျပီဆိုတာကို လက္ခံရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအေျပာင္းဟာလဲ မလြဲဧကန္ ျဖစ္လာမွာပါပဲ။

ဒီေန႔ေခတ္ႏိုင္ငံေရးဆိုတာဟာ ျပည္သူျပည္သားေတြ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာဖို႔ကို ဦးတည္တဲ့ လူသားတစ္ေယာက္အေနန႔ဲ တာ၀န္ရွိရွိ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္မႈအားလုံးကို ဆိုလိုတယ္လို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ယုံၾကည္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာစည္ပင္ျပန္႔ပြားမႈဟာ ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ တာ၀န္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အျငင္းပြားစရာမရွိပါဘူး။ ဘာသာတရားတစ္ခု ႀကီးပြားတိုးတတ္စည္ပင္ျပန္႔ပြားျခင္းဟာ အဲဒီဘာသာကို ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ၾကတဲ့သူေတြရဲ႕ ႀကီးပြားတိုးတတ္စည္ပင္မႈေပၚမွာ မူတည္္တယ္ဆိုတာ သိသာထင္ရွားပါတယ္။ အေျခခံအားျဖင့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ဆင္ဟာလလူမ်ဳိးေတြ စည္ပင္ႀကီးပြားတိုးတတ္တုိင္း ဗုဒၶဘာသာဟာလဲ စည္ပင္ျပန္႔ပြား ခဲ့တယ္ဆိုတာ သမိုင္းက သက္ေသခံေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ရဟန္းဘ၀ကို မထိခိုက္မပ်က္စီးေစႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ႏုိင္ငံေရးလို႔တံဆိပ္တပ္သည္ျဖစ္ေစ မတပ္သည္ျဖစ္ေစ မိမိလူမ်ဳိးအက်ုိးစီပြားအတြက္ ေဆာင္ရြက္မႈမွန္သမွ်ကို ေဆာင္ရြက္ၿပီး ရဟန္ေတာ္ေတြဟာ အဘယ္ကဲ့သုို႔ေသာပဂၢုိလ္မ်ဳိးေတြျဖစ္တယ္ဆိုတာကို သက္ေသျပၾက ရန္မွတစ္ပါး အျခားအရွိေတာ့ျပီဆိုတာကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ေၾကညာအပ္ပါတယ္။

ေရွးေခတ္ဆင္ဟာလရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ရဟန္းကိစၥေတြကို ေဆာင္ရြက္ ေနရင္းက သူတို႔လူမ်ဳိး၊ ႏိုင္ငံ၊ ဘာသာသာသနာ တိုးတတ္ျမင့္မွားေရးေဆာင္ရြက္မႈေတြမွာ ေရွ႕တန္းက ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေမ့လို႔မရပါဘူး။ ပညာေရး၊ ေက်းလပ္ေဒသ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရး၊ ရာဇ၀တ္မႈပေပ်ာက္ေရး၊ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး၊ မႈးယစ္ေသစာသုံးစြဲမႈေရွာင္ၾကဥ္ေရး၊ လူမႈအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ အျခား ေသာလုပ္ေဆာင္မႈေတြမွာ အားတတ္သေရာပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ၾကရင္း ဒီေန႔ေခတ္မွာကိုပင္ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ သတိထားမိေသာ္လည္းေကာင္း မထားမိေသာ္ လည္းေကာင္း ႏုိင္ငံေရးမွာ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္မိေနၾကတယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိး ေဆာင္ရြက္မႈေတြမွာ ရဟန္းေတာ္ေတြ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေနၾကတာဟာ မွားတယ္လို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မယူဆပါဘူး။

တုိင္းျပည္အက်ဳိးကို ေရွ႕ရႈတဲ့ႀကိဳးပန္းအားထုတ္ ေဆာင္ရြက္မႈေတြသာမက တိုင္းသူျပည္သားလူအမ်ားေကာင္းက်ဳိးကို တားဆီးေႏွာက္ယွက္အႏၲရာယ္ျပဳေနတဲ့ မည္သည့္ကိစၥမ်ဳိးကိုမဆို ဆန္႔က်င္သြားဖို႔ဆိုတာလည္း ရဟန္းေတာ္ေတြမွာ တာ၀န္ရွိတယ္လို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ယူဆပါတယ္။ ဥပမာအေနနဲ႔ မၾကာခင္ကမွ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ခဲ့ၾကေသာ ကၽြႏု္ပ္တို႔လူမ်ဳိးအတြက္ အမွန္တကယ္လုိအပ္ေနတဲ့ အခမဲ့ပညာသင္ၾကားေရးစနစ္လိုမ်ဳိးကို တားျမစ္ကန္႔ကြက္မယ့္ မည္သည့္အားထုတ္မႈ မ်ဳိးကိုမဆို ရဲရဲ၀င့္၀င့္ဆန္႔က်င္ၾကရုံမွ်မက အခမဲ့ပညာေရးစနစ္ကို ထိတ္တန္းဦးစားေပး ကိစၥတစ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးပမ္းၾကဖို႔ဆိုတာလည္း အဓိကတာ၀န္တစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။

သမိုင္းမွတ္တမ္းေတြအရ ေရွးေခတ္သီရိလကၤာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံလူမ်ဳိးတုိးတတ္ စည္ပင္ႀကီးပြားျခင္းႏွင့္ ဘာသာသာသနာတိုးတတ္စည္ပင္ႀကီးပြားျခင္းကို အသုံးႏႈံး တစ္ခုထဲအျဖစ္ အမ်ဳိးဘာသာသာသနာဟု လူပုဂၢဳိလ္ေတြေကာ ရဟန္းေတာ္ေတြကပါ မွတ္ထင္သုံးႏႈံးၾကပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေရးမွ ဘာသာေရးကို ခြဲထုတ္ျခင္းဟာ အေနာက္မွက်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္လာၾကေသာဘာသာျခားေတြရဲ႕ အယူအဆတစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအယူအဆဟာ ဆင္ဟာလလူမ်ဳိးေတြကိုဖိႏွိပ္ခ်ုပ္ခ်ယ္ၿပီး တိုင္းျပည္ကို သူတို႔စိတ္တိုင္းက ခ်ယ္လွယ္ဖို႔ အလြယ္ကူဆုံးနဲ႔ အထိေရာက္ဆုံးေသာ လက္နက္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့တယ္။

တိုင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထုအတြက္အက်ိဳးမဲ့ျဖစ္ေစမဲ့ လူပုဂၢဳိလ္ေတြႏွင့္ ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ၾကား သေဘာထားကြဲလြဲေအာင္ဖန္တီးဖို႔ ႏိုင္ငံျခားသားက်ဴးေက်ာ္ သူေတြက လိမၼာပါးနပ္စြာ ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္သုံးၿပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ မူ၀ါဒေတြခမွတ္ဖို႔ ေတြးၾကံခဲ့ၾကတယ္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ သူတို႔ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းကို မလိုက္သင့္ပါဘူး။ ျပီးေတာ့ ရဟန္းေတာ္ေတြကို လူမႈအသိုင္း၀ိုင္းထဲမွ ထုတ္ပါယ္ဖို႔ မႀကိဳးစားသင့္ပါဘူး။ အဲဒီလိုေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြဟာ တကယ့္ကုိ မႏွစ္ၿမိဳ႕စရာ နည္းလမ္းမက်တဲ့အျပဳအမႈေတြျဖစ္ယုံမွ်မက  တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ဳိးဘာသာသာသနာ အက်ဳိးကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ရန္သူအားေပးသေဘာ သက္ေရာက္ပါတယ္။

ထို႔ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ႏိႈင္းႏိႈင္းခ်ိန္ခ်ိန္မစဥ္းစားဘဲ ေရွ႕ေနာက္ေမွ်ာ္ျမင္ျခင္းကင္းစြာျဖင့္ အေဆာတလ်င္လုပ္ေဆာင္ျခင္းေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာမဲ့ ေဘးရန္ေတြဆိုးက်ဳိးေတြကို ေရွာင္ရွားၾကဖို႔ႏွင့္ တိုင္းျပည္ႏွင့္အမ်ဳိးဘာသာသာသနာကို အက်ဳိးမဲ့ႀကီး မဲ့ေစမယ့္ ကိစၥေတြကို သတိထားၾကဖို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ တိုင္းသိျပည္သိေၾကညာအပ္ပါတယ္။

ေက.ပညာစာရ

ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး၊၀ိဇၨာလကၤာရပရိေ၀န၊

တိပိဋက-၀ါဂီသြာရာစရိယ ဥပါဓ်ာယ၊

ကိုလံဘုိခရိုင္ႏွင့္ ခ်ိေလာခရိုင္တို႔၏ မဟာနာယကေထရ

၁၉၆၄-ခု၊ ေဖေဖၚ၀ါရီလ (၂)ရက္၊ ၀ိဇၨာလကၤာရပရိေ၀န။

( ဤေဆာင္းပါးသည္  ဆရာေတာ္၀ါပိုလာရာဟုလာေရးသားေသာ The Heritage of the Bhikkhu စာအုပ္မွ BHIKKHUS AND POLITICS စာအုပ္ေနာက္ဆက္တြဲ(၂) ကို ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေသာတုဇနတစ္ေယာက္သာျဖစ္တဲ့အတြက္ ျဖည့္စြက္ဖတ္ရႈေပးၾကပါရန္ ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။

မည္သည့္အႀကံျပဳမႈ သင္ျပမႈကိုမဆို

ေလးစားၾကည္ျဖဴစြာလက္ခံလ်က္ . . . . . .        

အရွင္နိပကာလကၤာရ (ပဲခူး) (၉၊ ၅၊ ၂၀၁၂)

ျမန္မာေတြ စည္းကမ္းေဖါက္ (အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ)

ျမန္မာေတြစည္းကမ္းေဖါက္လို႔၊
ထီးနန္းေပ်ာက္ျဖစ္ၿပီ၊
မွီးကြန္းေထာက္ အသစ္မွီတယ္၊
ညစ္ပလီ လူမ်ိဳး၊
မိပစ္လို႔ ဖ ေရွာင္ေသြသည္၊
ဂြေကာင္ေတြ ေခြးျဖစ္ေပါ့ဗ်ိဳး။
ျမန္မာမ်ားျကြားခ်င္၊
ဓားျပသြင္ လူဆိုး၊
ကုလားျမင္ သူ႔အေမ႐ိုးေတာ့မလို၊
ခုေျမလွ်ိဳးပုန္းေရွာင္၊
မိုက္ပေနာ္ ျပဳမေဟးတို႔က၊
သူ႔ပေထြးေတာ့ ေခြးသို႔မေဟာင္။
ေျပာေရာဟဲ့ရာဇဝင္ေျပာင္ေအာင္၊
စာဇင္ေတာင္ ဦးခ်လို႔၊
ပလူးရ ေျပးႀကိဳ႔ခါခါ၊
ေခြးသို႔ပမာ၊
ေတြးမိတိုင္း အ႐ိုးနာသည္၊
အမ်ိဳးပါ ဆဲခ်င္ေပါ့ေလး။ ။
(အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ)
ေတးထပ္

ပဋိဉာဥ္ခံဘြဲ႔ ေတးထပ္ (သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း)

မ်ိဳးျမန္မာ ၫွိဳးရွာခဲ့မို႔၊
ကိုးရာမဲ့ခ်ိန္တြင္၊
႐ိုးရာကြဲ႔ မထိန္ခ်င္တယ္၊
ပဋိဉာဥ္ခံပြဲ၊
ျမင္ရခ်က္ ကိုယ္သဏၭာန္မွာ၊
ဗိုလ္ဆန္ဆန္မ်ားၾကသပဲ။
နန္းစ႐ိုက္ က်မ္းသိုက္ႏြယ္တယ္၊
လြမ္းလိုက္ဘြယ္ တပြဲ၊
မန္းဂိုက္ႏွယ္ ဆင္ႏႊဲလို႔၊
သြင္တနဲ တင့္ေအာင္၊
ေဖာ့လံုးျဖဴ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ထိန္းပါလို႔၊
ထိုင္မသိမ္း ဝတ္လို႔ျမင္ေယာင္။
မင္းတပါးေမေအာင္မွာ၊
မွဴးေကေသွ်ာင္ႀကိဳ႕ပါလို႔၊
ျမန္မာတို႔ ကိုးၾကစရာ၊
ၿဖိဳးျြကသမၻာ၊
ဩဘာဆုခြန္းလွစ္ျဖာတယ္၊
သြန္းေမတၲာေလာင္းပါရဲ့ေလး။ ။
(သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း)
(ေတးထပ္)

မ်က္ေျဖလကၤာ

                                      သူတည္းတစ္ေယာက္ ေကာင္းဖို ့ေရာက္မူ

တစ္ေယာက္သူမွာ
ပ်က္လင့္ကာသာ ဓမၼတာတည့္။

ေရႊအိမ္နန္းႏွင့္ ၾကငွန္းလည္းခံ
မတ္ေပါင္းရံလွ်က္ ေပ်ာ္စံရိပ္ၿငိမ္
စည္းစိမ္မကြာ မင္းခ်မ္းသာကား
သမုဒၵရာ ေရမ်က္ႏွာထက္ ခဏပြက္သည့္
ေရပြက္ပမာ တစ္သက္လ်ာတည့္။

ၾကင္နာသနား
ငါ့အားမသတ္ ယခုလႊတ္လည္း
မလြတ္ၾကမၼာ သတၱ၀ါတို ့
ခႏၶာခိုင္က်ည္
မတည္မၿမဲ ေဖာက္လြဲတတ္သည္
မခြ်တ္စသာ သတၱ၀ါတည့္။

ရွိခိုးေကာ္ေရာ္
ပူေဇာ္အကြ်န္ ပန္ခဲ့တံု၏
ခိုက္ႀကံဳ၀ိပါက္ သံသာစက္၌
ႀကိဳက္လတ္တံုမူ တံု ့မယူလို
ၾကည္ညိဳစိတ္သြန္ သခင္မြန္ကို
ခ်န္ဘိစစ္စစ္
အျပစ္မဲ့ေရး ခြင့္လွ်င္ေပးသည္
ေသြးသည္ နိစၥာ ငါ့ဒိဌာတည္း။

(အနႏၱသူရိယ အမတ္ႀကီး)

ေဗဒါလမ္း (၁၇) – ေဗဒါပင္ႏွင့္ က်ဴပင္ (ေဇာ္ဂ်ီ)

မေဗဒါ၊ ဆန္လာေပါ့အျပင္း။
ေခ်ာင္းက်ယ္က်ယ္ အလယ္ကြ်န္း၊ ေရမြန္းလိုက္ရင္း။
ေဗဒါေဆြ၊ စုန္ေရနဲ႕ျပန္ဆင္း။
ေခ်ာင္းက်ယ္က်ယ္ အလယ္ကြ်န္း၊ ေသာင္ထြန္းလိုက္ရင္း။
မေဗဒါ၊ ဆန္လာေပါ့ အတင္း။
ႏုန္းႏွစ္လတာျပင္က
ေညာင္ညိဳပင္ျမစ္ပါးပ်ဥ္း၊ ဖုန္းရျပန္ရင္း။
ေဗဒါေဆြ၊ စုန္ေရနဲ႕ျပန္ဆင္း။
ႏုန္းႏွစ္လတာျပင္က
ေညာင္ညိဳပင္ျမစ္ပါးပ်ဥ္း၊ ေခါင္းေဖာ္လိုက္ရင္း။
က်ဴပင္ရိုးမွာေတာ့ ယိမ္းထိုးရတခါခါ။
မေဗဒါစုန္ဆန္ေမ်ာ၊ ေမာတဲ့ေနရာ။
လႊဲလိုက္ရဘယ္နဲ႕ညာ၊ ႐ိုးတံၫွာ႐ြက္စိမ္း။
မႏိုင္႕တႏိုင္နဲ႕
ယိုင့္တယိုင္ ဒီေရစီးကို ၊ သည္းခံလို႕ယိမ္း။ ။
ေဇာ္ဂ်ီ
(ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ႏွစ္လည္မဂၢဇင္း၊ ၁၉၅၉ – ၁၉၆၀)

သခင္ေအာင္ဆန္းတရား ( ေဇာ္ဂ်ီ)

ငါ့ညီေျပာင္ဝင္း၊ ေမာင္သစ္ဆင္း၊
မင္း၏သားငယ္၊ မင္းသက္လွယ္ကို၊
အဘယ္တရားေဟာမည္နည္း။
ဆန္း၏ သတၱိ၊
ဆန္း၏ သမာဓိ၊ ဆန္း၏ ပညာ၊
ေဟာစရာကား အလြန္မ်ား၏။
မင့္သားအရြယ္၊ သက္ႏွစ္ဆယ္တြင္၊
လူငယ္ေအာင္ဆန္း၊ သူ႔အစြမ္းကို၊
ပန္းေကာင္းတပြင့္၊ ပန္ဆင္တင့္သို႔၊
မင့္သား သိေစခ်င္လွ၏။
သူ႔အစြမ္းကား၊ အျခားမဟုတ္၊
အအုပ္ခ်ဳပ္ခံ၊ မ်ိဳးျခားဒဏ္မွ၊
ျမန္မာလြတ္လမ္း၊ ခရီးၾကမ္းဝယ္၊
ဗန္းျပအလွ၊ ပကာသနကို၊
ျပာက်ေလာင္ၿမိဳက္၊ သူမီးတိုက္၏၊
ေခတ္လိုက္စာညီ၊ ေခတ္မီပညာ၊
ႀကံဳရာဘဝ၊ မုကလံုေလာက္၊
ခံၿမိဳ႕ေဆာက္၏။
ထို႔ေနာက္တဆင့္၊ မိုးထိလြင့္ေအာင္
႐ိုးက်င့္ျမင့္ႀကံ၊ သူ႔အလံတည့္
ပ်ံတလူလူ၊ သူထူခဲ့ေၾကာင္း
ေခါင္းေဆာင္သေဘာ၊ မင့္သားေခ်ာကို၊
ေျပာလိုက္ပါဘိ၊ ေဟာပါဘိ။ ။
ေဇာ္ဂ်ီ

သင္ေသသြားေသာ္ (ေဇာ္ဂ်ီ )

ဪသာ္…လူ႔ျပည္ေလာက၊ လူ႔ဘဝကား
အိုရနာရ ၊ ေသရဦးမည္
မွန္ေပသည္တည့္။
သို႔တၿပီးကား၊ သင္ေသသြားေသာ္
သင္ဖြားေသာေျမ၊ သင္တို႔ေျမသည္
အေျခတိုးျမင့္၊ က်န္ေကာင္းသင့္၏။
သင္၏အမ်ိဳးသား၊ စာစကားလည္း
ႀကီးပြားတိုးျမင့္၊ က်န္ေကာင္းသင့္၏။
သင္ဦးခ်၍ အမွ်ေဝရာ
ေစတီသာႏွင့္၊ သစၥာအေရာင္
ဥာဏ္တန္ေဆာင္လည္း
ေျပာင္လ်က္ဝင္းလ်က္ က်န္ေစသတည္း။
ေဇာ္ဂ်ီ

လူငယ္ေတြအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စကား      

   တစ္ခါတုန္းက ငယ္ဆရာသမားတစ္ပါးျဖစ္တဲ့ အခု မဟာသုခါရာမဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲေ၀ေရာစန စာခ်ရင္းက ေျပာဖူးတာေလးပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက လူငယ္ေတြကို မွာထားခ့ဲတယ္တဲ့။ လူငယ္ေတြ အေနနဲ႔  ေၾကာက္ဖို႔လိုတာ ႏွစ္ခုပဲရွိတယ္။ မေကာင္းတာကို လုပ္မိမွာရယ္၊ မဟုတ္တာကိုေျပာမိမွာရယ္။ ဒီႏွစ္ခ်က္ပဲ ေၾကာက္ၾကပါ။ က်န္တာေတြကို ဘာမွ ေၾကာက္စရာမလိုဘူးတဲ့။

  ဒီေနရာမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သမီး ေဒၚစုရဲ႕အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ကေတာ့ မေကာင္းတာကိုမလုပ္ဖို႔ လိုအပ္သလို ေကာင္းတာေတြကိုလဲျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ မဟုတ္တာကို မေျပာမိဖို႔ လုိအပ္သလို ဟုတ္မွန္တာကိုလဲ ေဖာ္ထုတ္ေျပာျပဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ 

      ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ ျမန္မာျပည္သူေတြ မေကာင္းတာကိုမလုပ္ဖို႔ မဟုတ္မမွန္တာကိုမေျပာမိဖို႔ သတိေတြ သတၱိေတြ ဇြဲေတြ သည္းခံႏိုင္စြမ္းေတြ လိုအပ္သလို ေကာင္းတဲ့ ေဆာင္ရြက္သင့္တဲ့ အလုပ္ေတြ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ဖို႔ႏွင့္ ဟုတ္မွန္တာေတြကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုဖု႔ိကိုလဲ သတၱိ ပညာ ေစတနာ အႏွစ္နာေတြနဲ႔ ေဆာင္ရြက္နုိင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း . . . . . . . .

            

ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသ၏

တရားမ်ား ၾကားနာရျခင္းမွ ရလာေသာအျမင္

 

        

         Two days ago, we, six monks from Myanmar, were invited to participate Buddha's day cerebrated in Hailand in which park and play ground for people are created by business man being constructed the building as Buddhist temple style from Asian countries. Though they held Buddha's day on 6 may of 2012, but It is already held on 5 may 2012 in Myanmar, representing the four important events of Buddha. Historical record said that on this day, The Buddha was surely assigned by Dipankarabuddha for becoming a Buddha ( Enlightened one ), the Buddha was born as a prince of ancient Indian tripe ( Sakya clan ), the Buddha attained enlightenment under the Boddhi tree in Bodhgayar after his six years austerity, and the Buddha have attained great demise ( Mahaparinibbana). 

           I planed to talk about What really Buddha thought for business man as a spiritual properties. But time was limited and I had not enough time to complete all of what I want to share to them. Situation demanded to speak a few words and stop in the middle of my speaking. According to Buddha, There are seven kind of spiritual properties, though he further recognized four kind of material wealth. Here I want to point only seven spiritual properties. They are Sadda (confidence), Sila (morality), Suta (knowledge), Caga (generosity or charity), Panna (wisdom), Hiri (fear of evil), and Ottappa (shame of evil). These seven are thought by Buddha to the world when Suppabuddha was considered as a poorest man and told about him by people.The Buddha pointed out that if one has the seven kind of spiritual or noble properties, it can not be called as a poor man.

        Among seven noble properties, I am now going to extent the first property, confidence, copying form Dr. Venerable Nandamalar's Dhamma talk. The first noble wealthy, confidence is said to be similar to seed (Sadda Vijam) by the Buddha. If seed is putted on the earth and pour some water on it, seed will give two functions of rooting under the ground, and at the same time growing on the ground producing plan, branches and leaves. Similarly confidence makes morality as a root of person, and at the same time, pays great support to mediation. That is, if one has confident he will easily keep or observe the precepts which are considered as a earth or foundation on which one can rely for his success or reputation or to gain whatever he wishes. In the same period, he can further easily take meditation. After rooting under the ground firmly and growing enough plan, seed produces flowers or fruit which is pretty scene and smell and sweet taste. Likewise, one who has confident, after keeping precepts firmly and taking meditation to some extent, he will surely gain Magga (path of liberation), Pala (fruit of result of liberation), and Nibbana ( absolute liberation).

              

               Further things will come soon.

ပညာျပည့္၀ ႏွလုံးလွ၍ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာရွိေစေသာ္